sunnudagur, janúar 21, 2007

Óskar Helgi blæs í belgi.


Ég svaf alltof lengi í dag, það er morgunljóst. Er enn óklædd og segi: sunnudagur.. upphátt einu sinni á klukkutíma. Búin að horfa á mannskemmandi sjónvarpsefni í MTV í dag og borða blómkál með kotasælu og hvítlaukssalti.. mm mm! Snjórinn kitlaði mig í gær og ég át hann. Varð barn á ný og fagnaði þeirri tilbreytingu frá fullorðinsleik háskólanemans. Henti mér í snjóinn og þóttist synda, gerði afsteypu af andlitinu á mér og kastaði snjóboltum sem galin. Gekk fram á tvo snjógúbba og heilsaði þeim báðum. Það rann upp fyrir mér að ég var víst búin að sakna þess að hafa ekki snjó í kringum mig. Svo ég laug þarna um daginn þegar ég sagðist fegin að hafa hann ekki. Ég er búin að leiðrétta lygina og þvo á mér tunguna.

Helgin er búin að vera góð, aðeins of mikið nammi en ég sprikla það af mér í vikunni. Með Jón Pál á stílabókinni (takk Una ;)) er ómögulegt annað en að verða fyrir innblæstri og langa til að verða vöðvabúnt. Það sem ég elska mest við þessa stílabók er að á þessum tíma var ekki til photoshop og það sést greinilega að Jón er með bólu (það er mynd af stílabókinni(Jóni) í síðustu færslu). Jón ó jón..

Við Karin héldum unaðslegt matarboð á föstudagskvöldið. Buðum 4 stelpum í saffransúpu, nýbakað brauð og dýrindiseftirrétt ala Íslendingurinn.. Buena Vista á fóninum og hlátur í loftinu. Mmm mm góðar stundir. Eftir mat og mal skelltum við okkur á Kåren og ég tók heilan helv.. helling af myndum. Þær setti ég inn á myndasíðuna mína undir Svíþjóð - 2007 - janúar.. eða hér


Karin sæti kokkur skammtar gestunum..

Rebecka og Tove njóta víns og matar..

Í röð.. Hanna, Karin og Amela bíða í ofvæni eftir að komast inn á Kåren.


Diskó freakin awesome dancing!

Gott kvöld. Fyrirlestrar framundan í vikunni. Hálfur skóladagur hálfur lestrardagur. Fínt fyrirkomulag, bókasafnið verður nýtt í næpur. Svo fæ ég pening vei! Spurning um að skipta pappakössunum út fyrir einhver húsgögn af blocket.se elsk'essa síðu.. elsk'ana! Ætla'ð giftast'enni. Mm pottþétt.

P.s. þessi færsla var númer 400. Vóah!