Skrifað í gær

Dramatískur andvarinn náði mér í dag þegar ég þrammaði Kjarnaskóginn með Lárusi. Nýfallinn snjór svo ósnortinn og hreinn. Hvítur og laufléttur. Fis. Fegurð. Mmmh.. sumt er bara alltaf fallegt.

Mér leiðast flugeldar og hvellir og booooooommbomm eins og Snægilingar segja. Einn sprakk á götunni hérna í Snægili og fór inn á milli húsa. Mér krossbrá þegar ég heyrði hljóð sem gaf sterklega til kynna að rúða hefði smallast í milljón þúsund fimmtíu og þrjár tætlur. Nóg hefði verið að hrökkva í kút vegna bilunar í flugbúnaði. Bölvað púður.

Skólinn byrjar og ég er með kött og hnykil í maganum við tilhugsunina. Ljómandi. Eitthvað sem tælir fingurna til þess að dansa salsa.

Mikil vinna að baki. Gefandi. Gott