Katastrof!

Ad vakna klukkan hálf sjö er ekki gód skemmtun.. ad snooza og slökkva óvart á klukkunni er heldur ekki hresst.. ad vakna hálftíma ádur en tíminn byrjar er ööömurlegt! Tad jafnvel veldur tví ad madur fari öfugt í braekurnar.. bordi ekkert.. fari út ómálud á handahlaupum og neydist til ad spretta útí straetó skýli. Tanngad kemur madur med haelsaeri, lödrandi sveittur eftir spretthlaupid og tarf svo ad bída eftir straetó i fimm mínútur. Arg! Tegar svona hendir er bara eitt i stödunni ad gera. Setjast upp í vagninn yfirvegadur eftir ad hafa strokid svitann af pönnunni, setja ipoddinn í eyrun og hlusta a prumpulagid alla leidina i skólann.

Tetta reddadist samt. Ég nádi ad henda púddí og maskó i töskuna og stal mér epli á leidinni i skólann. Brókinni snéri ég vid á klósettinu í frímínútum og lappadi í leidinni uppá grímuna.

Hinsvegar var fyrirlesturinn svo einstaklega furdulegur fyrir skyldumaetingu ad gera.. Katastrof medicine. Hversu mikid katastrof getur ordid hjá heyrnarfraedingum?

Kalla turfti út trjá heyrnarfraedinga síddegis í gaer, tegar madur á sjötugsaldri heyrdi ekki í dyrabjöllunni. Sem vard til tess ad póstmadurinn fylltist braedi eftir ad hafa hringt bjöllunni í 274 skipti, fékk tantrum og missti sjálfur heyrnina. Sem og köttur nágrannans. Já nei. En allur laerdómur eru jú gódur laerdómur, haaaaa.

Salsa í kvöld vúhpah!