Hending

Eftir ad hafa gengid um med bundid fyrir augun, eins og eg vaeri ad leika skollabolla i einhverju osjalfradu afturhvarfi, gerdist loksins eitthvad. Tad er haegara sagt en gert ad utskyra hvad gerdist, tvi tad var osynilegt. Oatreifanlegt, en sannarlega fyrirfinnanlegt. Eg fann fyrir tvi. Eg get reynt ad skyra tad med ordum sem kannski hafa enga merkingu nema i akvednu samhengi. Tad var eins og einhver krukkadi i innvolsinu. Einhver sem kunni vel til verka, eins og sa sem hefur laert sitt fag af frodum monnum og miklum bokum. Fyrir mer var hann bara ad krukka. Eftir tvi sem hann krukkadi meira fann eg fyrir einhverjum hreyfingum innra med mer. Svo for eg ad heyra taer hljod sem smam saman tettust og styrktust. Andlitid lyftist og munnvikin yttu kinnunum upp undir augu. Tad skein i tennurnar og allur tessi trystingur gerdi tad ad bandid sem hefti augun sprakk laust framan ur mer! Eg sa solina og heyrdi i orgelinu inni mer. 

Mer finnst Reykjavik loks baerileg ad bua i. Vei.